ریوایس ریوایس .

ریوایس

آموخته های محرم 1398 شمسی

 

در ابتدای دهه محرم امسال 1398 شمسی سعی داشتم مطالب جدید فرا بگیرم. جدی و یا به شوخی. مهمترین مطلب در باب درخت سرو بود. سرو نماد شیعی است. سرو: راست قامت، سبز، سالم، استوار، تهی دست، تکیه گاه، امام، سبز، شهید، عشق و...

به نظر می رسد که بزرگان شیعه با ایجاد طرح سرو سرخمیده یا کج، یا «بُته جقه» در فرش های ایرانی سعی در نشان دادن شهید دشت نینوا داشته اند و بسیار موفق عمل کرده اند. اینکه درخت سرو وارد فرش می شود گویا الله بختکی نبوده. در دهه های اخیر هم نماد سرو تبدیل به شهید شده است.  دیگه باید اطراف را با دقت نگاه کرد، خصوصا فرش های قرمز را. البته جا داشت که درخت سپیدار هم جایی برای خودش در نمادها باز کند، شاید هم داشته باشد مخصوصا در شعر پروین. ولی شاید چون عمر کوتاهی دارد و زود خشک میشود ... چه بگویم. آزادی خواهان هم عمر کوتاهی دارند.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۸ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

زبان یک مادر از روزگار دختر شاعرش.

همیشه می گفت: دلم می خواهد بمیرم.

همیشه می گفت: مامان از این زندگی خسته شده ام. دلم میخواهد بمیرم.

می نشست برای سگ و گربه، گریه می کرد، چه رسد به آدمها.

 می گفتم: فروغ، تو از هر انگشتت یک هنر می بارد. برای چه می نشینی غصه می خوری؟

می گفت: مامان جان، کاش من نه خوشگل بودم نه هنر داشتم، فقط خوشبخت بودم.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۷ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

گل اختر

به نام خدا

گل اختر همیشه یادآور مرحوم خاله ام است. گلباجی، نامی بود که همیشه مادر به ایشان خطاب می کردند. یادش بخیر. هنوز بعد از نزدیک به چندین سال خوابش را میبینم. یاد عیدها و نان های لقمه ای که می پخت به خیر. هنوز بعد از بیست سال مزه اش را می توان احساس کنم. عیدی ها و مهربانی هایش. سکوت و معنای نگاهش. بردن شیرینی میشکا برای تبریک و ارائه نکات اخلاقیش. لبخند مهربانانه اش. گل های اختری که در حیاط مدرسه داشتند.... گل اختر همیشه شاد، راست قامت، گلگون و شاداب است.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۶ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

یک قطعه شعر

بسمه تعالی

قطعه ای شعر که مدتی است در کارهای حفظیم قرار گرفته و هنوز موفق و حفظ آن نشده ام تقدیم می گردد. پایین آن نوشته ام از استاد زرین کوب. حال کجا بوده و کی یادداشت کرده ام نمی دانم. اینترنت هم هر چه جستجو کردم، یافت نشد. چون جالب است، به یکبار خواندن می ارزد.

بر سنگ های تفته فرو خفته چون غبار

از ریگ های تشنه گذر کرده چون نسیم

زین سان به تنگنای گذرگاه سرنوشت

پیموده ام فراز و نشیب امید و بیم

جان سازمت نثار ره ای مرگ پیش رس

زین وحشت و شکنجه اگر وارهانیم.  زرین کوب



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۶ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

دوچرخه سورای/ اوج لذت بر روی زمین/ بررسی چند مساله

دوچرخه سواری را از همان اوایل کودکی دوست داشته و دارم. هیجان و لذت زائد الوصفی دارد. همه ی بچه ها دوچرخه را دوست دارند و با آن شکوه و عظمت را نشانه می روند. سن و سال که بالا می رود هوس های کودکی به سر آدم میزند. یک کارهایی می کنیم که دوست داشته ایم در جوانی انجام دهیم. ولی دوچرخه سواری آنقدر لذت بخش است که وقتی با یک کودک؛ دو نفری سوار میشوی و وقتی می اندازی توی سرپایینی و داد میزنی، تمام هیجان ها و تمام دوره های سنی را با خود مرور میکنی. مخصوصا توی سرپایینی خوردنی هم بخوری... جذاب، تمام نشدنی.

فقط یک مشکل وجود داره، بزرگ ترها؟ که می بینند، میگن: آقا مهدی: دیگه شما باید دوچرخه، سوار نشی... ماشینی، موتوری .... بعضی ها هم سرشان را تکان می دهند... منم از ترس شب ها بیرون درمیام. ببینیم کی ماشین بزنه ... خیالمن راحت بشه.

برخی از افراد هم که میبینم سوار دوچرخه هستند... خیلی مسابقات ورزشی میبینند... پدر آمرزیده ها چنان می روند گویا که آرمسترانگ هستند. باید مواظب باشند ترقو ه ای ، باد فتقی و... چیزی اذیتشان نکند.

البته این نکته هم باید اضافه شود که گرفتن دوچرخه ی دیگران هم لذت چندانی دارد. البته در زمان کودکی و یا با روحیات کودکی.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۵ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

فریادهای پیرزن در خانه­ ی تنهایی:

در ابتدای کوچه­ ی محل ما، در خانه ای که متراژ آن نزدیک به 250 متر است، پیرزنی تنها با فرزندان بسیار ولی دور از او و خارج استان زندگی می­کند. پیرزنی با صدای بسیار شفاف، صاف، بالای دو اکتاو، ژوست و زنانه. چند سال پیش خاطرم می­آید که به یکی از خانه­های اطراف، در ابتدای صبح رفته بود و جاروی خود به در و دیوار آن زده بود و کلی ماجراها و ترس­ها و وحشت­ها برای آن همسایه ی بغل دستی پیش آمده بود.

یکروز هم در اواخر فصل پاییز در صبح یک جمعه­ی سرد که احساس مرگ را از زاویه­های تنگ کوچه و ساختمان­های بلند و غول­پیکر و عربده­کش و درهم تنیده و برگ­های غلتان و بی­جان فصل­خزان، می­توان احساس کرد با احسان عبور می­کردیم که از کُنج درب حیاط، پیرزن داستان ما، آهسته آهسته داشت بیرون را نگاه می­کرد. نه حال آن را داشتم که سلام دهم و نه جرات جلو رفتن را. تازگی ها کمی بی رحم شده ام. او نگاه میکرد و ما هم رد شدیم. چند وقتی است فریادهایی مدام، شاید یک ساله ی  او را همه میشنویم و اهمیتی نمی دهیم. اصلاً آن پیرزن دیگر برای همسایه ها، چیز جذابی ندارد و همه چیز عادی است چه صبح های زود جیغ بکشد و چه نیمه شب ها ... همه چیز عادی شده. دیگر کسی به پلیس و آتش نشانی تماس نمیگیرد.  او خودش کم کم آرام میشود. ما هم به زندگی های نکبت بارمان ادامه می دهیم.

 

 

 

 



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۴ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

اذان مسعود محمودی/ همدان- مشهد

زنده، با تانی، پُر از احساس و گفتگو های رودررو، در بیات ترک و شور، از همه مهم تر مردانه، شفاف، سرحال، نوید بخش، سنتی، عاشقانه، لذت بخش، بدون تحریر اضافه و در آخر گلدسته ای و حرفهای نهفته ای که در خود دارد.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۴ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

آخرین بیت سروده شده...

به نام خدا

گاهی وقت ها فکر میکنم برای ذهن و شستشوی مغز ابیاتی از بزرگان قوم خواندن خیلی کمک میکند. خیلی قدیم ها اشعاری را پشت سرهم راه می انداختم. آخرین مصرعی که پارسال به هم بافتم این بود...

چند روزیست دلم هوای غاز کرده.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۳ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

سیروس قنبری/ قاری مخلص قرآن کریم.

از افتخارات استان همدان داشتن جناب آقای سیروس قنبری است. جوان خیلی خوب و دقیق و مومن. ان شاالله هر کجا هست در صحت و سلامت باشد.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۱ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)

صبح است ساقیا/ استاد شجریان/ دستگاه چهارگاه

 به نام خدا

 

صبح است ساقیا

قدحی پرشراب کن

دور فلک درنگ ندارد

 شتاب کن

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب

ما را ز جام باده گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد

گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

کار صواب باده پرستیست حافظا

برخیز

برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

 

دستان / استاد شجریان/ دستگاه چهارگاه:

به قول دوستان، یکی از بهترین آثار موسیقی پنجاه ساله اخیر؟ همین آلبوم دستان میباشد. حال از چه جهت خودشان می دانند. یا نوع انتخاب دستگاه بوده و یا کیفیت صدا دهی سازها و یا آمادگی خود خواننده و شاید هم ایمان قوی گروه تشکیل دهنده ی آلبوم. به هر روی، کل اثر شنیدنی است چون از چشمه سارهای طبیعی نشات گرفته و زیبایی و مهربانی و نشاط و ایده آل بودن را در خود نهفته دارد.

خود من این کار را خیلی دوست دارم مخصوصا تصنیف« صبح است ساقیا»/ آمادگی بالای استاد و جست و خیز های سازها که هر لحظه یک اتفاق در حال زادن هست، انسان را به حرکت، تامل و تفکر وا می دارد.

تصنیف از اشعار حافظ است که مثل همیشه همه چیز را به هم می رزد و حرف خودش را می زند و عبور میکند. اصلا نمیدانم کارهایی که استاد شجریان و مرحوم مشکتیان با هم کار کرده اند اینقدر پر مغز، و غیر قابل وصف شده اند. در فراز آخر اوج صدای یک انسان را نشان می دهد هر شخصی را به حیرت و توانایی هم خواننده و هم گروه وا میدارد. گوش کردن این آلبوم زیبا را حتی برای یک بار هم که شده به تمامی دوستان توصیه میکنم.

 



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج: 0
بازدید:

+ نوشته شده: ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ساعت: ۰۵:۲۰:۵۱ توسط:حسن موضوع: نظرات (0)