ريوايس

در اين سرزمين از همان روزهاي اولش مردم به جان هم ميافتادند، و براي اينكه در درگيري هاي تن به تن پيروز شوند با دست و پا فنون زيبايي را به هم ميزدند تا ديگري از پا درايد؛ كم كم هنر زيبايي به اسم ورزش كشتي و مشت اندازي ظهور پيدا كرد؛ بعدها پهلوانان و زورمندان براي دفاع از مردم اين ورزش زيبا را فرا گرفتند و از مظلومان و زنان و بچه ها دفاع ميكردند؛ اين هنر در مذهب جا پيدا كرد و علي عليه السلام را اسوه ي اين فن و مقتداي دلاوران شمردند؛ بعدها مخنثان و نامردان هم براي اينكه از آب گل آلود ماهي بگيرند و ديگران كفششان را جفت كنند به كسوت اين ورزش درآمدند و در اين روزها جوانان خيلي خوب براي مدال و مطرح شدن در جامعه به اين دوبنده افتخار ميكنند؛ ممكن است گوش شكسته ها اين ايام به پيرزن ها و پيرمردها وقعي نكنند و اين حرمت ها خيلي كم شده است؛ پوريا ولي، آقا تختي، دبير ، سوريان،.... يادشان بخير چه خوش ايامي بود.